انتخابات ریاست جمهوری افغانستان 1388 ه.ش ( 2009 م )

ارسال برای دوستان

با نزدیک شدن اعلام نتایج دومین دور انتخابات ریاست جمهوری و شورا های ولایتی لحظات سخت - مملو از بیم و خوشی در فرا راه هر کاندید قرار دارد . بردن و باختن دواصل تغییر ناپذیر در هر رقابت آزاد و یا چوکات بندی شده وجود دارد - اما برد را هرکسی دوست دارد و هر نامزدی به امید کامیابی و برد خودش را کاندیدنموده و شب وروز  تلاش های زیاد بخرج داده تا خود را به راه پله های پیروزی نزدیک سازد . هر آنچه برای یک کاندید مهم است - رساندن پیام بموقع برای مردم و هوا دارانش است در غیر آن  همه چیز را نمیتوان الله توکلی خواند و یا به آن پیروزی اش را حتمی دانست - زیرا برای برنده شدن یک میکانیزم اساسی ضرورت است و داشتن برنامه های منظم کاری بدور از ریا و فریب کاری برای همه ی مردم .  ما طی دو دور انتخابات ریاست جمهوری در کشور و انتخابات شورای های ولایتی و پارلمانی شاهد عقده گشایی ها - تهدید و تهدید بازی ها در کشور بودیم و هستیم و کاندیدان محترم هدف از کاندید شدن شانرا اصلاْ نمیدانند و نمیدانستند و دو چیز در میان اکثر نامزدان هرسه بخش مطرح بود - پول و زور -  و از طریق این دو میخواستند به هرشکلی از اشکال برنده انتخابات شوند و یک نام جدید " وکیل " یا " رئیس " را کمایی کنند تا مطابقی عمر شانرا در سایه این نام تو خالی سپری کنند. برای همه هویداست کاندیدان از اینکه آگاهی لازم را در مورد کاندید شدن در بخش های قوه مقننه و یا اجرائیه نداشتند از طریق وعده های دروغین و تحقق نیافتنی در میان مردم میشتافتند و هزاران گونه چل و فریب و نیرنگ را بکار می بستند - آنانیکه میدانستند با تبسم زهر آگین کاندیدان را بمسخره میگرفتند و آنانیکه نمیدانستند کور کورانه گول میخوردند و به امید فردای نامعلوم و پر از فریب خود شانرا امیدوار میساختند. ولی در این دور انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی بازهم قضیه  چندان فرق ننموده و با نزدیک شدن اعلام آخرین نتایج بخصوص نتایج ریاست جمهوری - تهدید و تهدید بازی ها به اوج خود رسیده و در میان دو کاندید بیشترین اتهامات و تهدید ها جریان دارد . آیا به واقعیت امر کاندید بازنده میتواند افغانستان را بسوی یک جنگ نا خوش آیند داخلی سوق دهد . رای یک چیز نامعلوم است و اقوام مختلف به نفع و برای هر کاندید رای داده است - آیا میشود کاندید معترض و بازنده همه ای مردم را یکسان از دم تیغ شان رد کنند ؟ آیا آنان میتوانند هواداران خود و مخالفینشانرا تفکیک کنند ؟ این کار ناممکن خواهد بود زیرا رای یک چیز پوشیده و پنهان است و هیچکسی برای تثبیت ادعایش به جانبداری و یا عدم جانبداری یک شهر وند و اجد شرایط رای را به نفع یک کاندید ندارد . آیا کسی که بازنده ی انتخابات باشد او برضد شخص برنده دست به قیام مسلحانه خواهد زد ؟ پس اگر حقیقت امر چنین باشد پس چه نیازی وجود داشت که آنتخابات برگزار شد - چرا این همه آرزوها بوجود آمده بود ؟ چرا حرف از دموکراسی و انتقال مسالمت آمیز قدرت گوشهای مردم را آزار میداد . جنگ مثل گریه است . گریه آخرین خوشی و دلسوزی را نشان میدهد و جنگ آخرین بغض و عداوت - خود کامگی - عوام فریبی - دشمنی با صلح و امنیت - ثبات کشوری - محو و ضعیف ساختن وحدت ملی و عدالت اجتماعی - بی اعتمادی و ... را نشان میدهد . آیا در شرایط حاضر امکان خواهد داشت که بازهم ما وارد جنگ شویم و دستان خویش را با خون یکدیگر آلوده ساخته و نیت و دیانت مردم افغانستان را به تمسخر گیریم ؟ این نوع چرا ها - باید و نباید در اذهان همه ی مردم تداعی میکند ولی با حضور جامعه ی جهانی جنگ و جدل رقیبان انتخاباتی - به صحنه کشاندن مردم برای جنگ و آنهم بخاطر منافع شخصی شان امکان پذیر نخواهد بود . زیرا افغانستان ایران نیست . معترضان و آشوبگران ایران بعد از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری سر کوب شدند و این سرکوبی تا آخرین شخص ادامه خواهد یافت و اگر اینکار در افغانستان بوقوع بپیوندد به یقین میتوان گفت که حال آنها بدتر از طالبان خواهد بود و کسیکه بازنده است میباید این فدا کاری را برای مردم افغانستان نشان دهد که او به واقعیت دلسوز و غمخوار آنان بوده و از اینکه توفیق نیافته تا رسماْ مصدر خدمت شود ولی دعا گوی مردم افغانستان خواهد بود و یا در بخش های دیگر اجتماعی - سیاسی - فرهنگی و اصلاحی صدای برحق مردم را بعنوان یک اپوزیسیون صالح خواهد رساند این بیشتر میتواند به نفع مردم افغانستان و شخص ایشان باشد . بدون شک میتوان گفت افغانستان دیگر بستری ریزش خون فرزندان خویش نخواهد بود  . ما باید از تمدن پشتبانی کنیم و در جهت بارور شدن آن لحظه یی درنگ و دریغ نورزیم . با نزدیک شدن نتایج انتخابات ریاست جمهوری اضطراب و دلهره ها را از خود دور ساخته و نگذاریم احساسات زود گذر اینک بار دیگر ما را در سنگر طالب پرتاپ کند و ۹۰ سال دیگر ما در دیدگاه جهانیان خوار وحقیر سازد . تکرار اشتباه پس مانی ما از کاروان پیشرفت و ترقی دنیاست . ما دو چانس را از دست دادیم و اگر چانس سومی را از دست دهیم برای همیشه به باد فراموشی خواهیم رفت . نگذاریم انتخابات افغانستان مصدر عقده گشایی های جمهوری اسلامی در برابر آمریکا در افغانستان شود . نظام أخوندی ایران - آمریکا را عامل تمام جنجالها و فشار های داخلی و بین المللی برای خودش میداند و هرنوع چالشهای بعد از دهمین دور انتخابات ریاست جمهوری را به آمریکا برچسپ میزند و مردم ما میبایست بیداری و هوشیار شانرا حفظ نموده و نگذارند سیاستهای کور کورانه ی ایران در برابر جهان از سوی یک نامزد معترض جامه ی عمل بپوشد زیرا اینکار میتواند برای همیشه برای مردم ما خطرناک باشد.

فرستده: A.A       منبع: مطلب ارسالی
زمان ارسال: 1970-Jun-Sat       بازدید: 719

  نظر شما